هدف این پژوهش، تحلیل زباله پراکنی به صورت شاخصی از بی نظمی اجتماعی و روش آن پیمایش بوده است. اطلاعات از میان گردشگران استان مازندران ازطریق پرسش نامه جمع آوری شده و تعداد نمونه 384 نفر بوده است که به روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شده اند. نظریه استفاده شده در این مقاله نیز نظریه پنجره شکسته است و اطلاعات به وسیله نرم افزار spss و amos تحلیل شده اند. نتایج حاصل از آزمون همبستگی نشان می دهد که بین زباله پراکنی به شکل مصداقی از رفتار بی نظمی اجتماعی گردشگران و عواملی چون کنترل اجتماعی ضعیف، زباله پراکنی دیگران، محیط کثیف، ارزیابی مثبت به زباله ریزی و بی مسوولیتی زیست محیطی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد، چنان که این متغیرها موجب تقویت زباله پراکنی در میان گردشگران می شود. آزمون مدل نظری نیز نشان دهنده این موضوع است که این متغیرها 22درصد از تغییرات متغیر وابسته را تبیین می کنند.

نظم اجتماعی در هر جامعه اهمیت بالایی دارد. اخلال در نظم اجتماعی هزینه های زیادی برای جامعه در پی خواهد داشت. زباله پراکنی مصداقی از بی نظمی اجتماعی شهروندان، در حوزه شهروندی زیست محیطی است که در جامعه ما به مساله ای اجتماعی تبدیل شده است. هدف تحقیق حاضر تحلیل عوامل موثر بر بی نظمی اجتماعی با تاکید بر زباله پراکنی است. در این تحقیق از رویکرد تلفیقی پاول استرن برای تحلیل زباله پراکنی استفاده شده است. روش تحقیق از نوع پیمایشی و ابزار جمع آوری اطلاعات، پرسشنامه محقق ساخته است. جامعه آماری شامل کلیه گردشگران داخلی است که در تابستان 1393 وارد استان مازندران شده اند. حجم نمونه آماری بر اساس فرمول کوکران تعداد 385 نفر برآورد شده است. نتایج تحقیق نشان داد که رفتار زباله پراکنی با متغیرهایی چون نگرش زیست محیطی ضعیف، کنترل اجتماعی، ارزیابی منفی نسبت به زباله پراکنی، عدم احساس مسوولیت، احساس منفی نسبت به زباله، زباله پراکنی توسط دیگران، عادت، گمنامی، فقدان خدمات و عدم آگاهی زیست محیطی رابطه معناداری دارد. همچنین با توجه به مدل مسیر ارائه شده، همه این متغیرها 36 درصد از تغییرات متغیر وابسته (رفتار زباله پراکنی) را تبیین کرده اند.

زباله پراکنی به عنوان یکی از مسائل اجتماعی جدی در رفتار شهروندی در جامعه ایرانی می باشد. این در حالیست که زباله پراکنی به عنوان یکی از مهم ترین مسائل زیست محیطی، اجتماعی و زیباشناسی در سراسر جهان نیز مطرح است. زباله پراکنی مصداقی از بی نظمی اجتماعی شهروندان، در حوزه شهروندی محیط زیست می باشد که در فضاهای شهری و عمومی موجب تشدید مسائل مربوط به زباله شده است. بدین منظور هدف تحقیق حاضر بررسی شرایط محیطی تسهیل کننده رفتار زباله پراکنی می باشد. روش تحقیق از نوع پیمایشی و ابزار سنجش آن پرسشنامه محقق ساخته است. جامعه آماری شامل کلیه گردشگرانی داخلی است که در تابستان 1393 وارد استان مازندران شده اند. حجم نمونه ی آماری بر اساس فرمول کوکران تعداد 385 نفر برآورد شده است. طبق یافته های بدست آمده از آزمون همبستگی پیرسون، رفتار زباله پراکنی گردشگران با عادت،گمنامی، فقدان امکانات و محیط کثیف رابطه ی مستقیم و معناداری دارد. سپس نتایج مدل آزمون نظری تحقیق بر اساس مدل سازی معادله ساختاری نشان داد که شرایط محیطی تسهیل کننده به طور مستقیم و غیر مستقیم بر رفتار زباله پراکنی گردشگران تاثیر دارد. 0درصد از تغییرات متغیر وابسته (رفتار زباله پراکنی) را مورد تبیین / عوامل ذکر شده در مجموع توانستند 28 قرار دهند.

زمینه و هدف: با توجه به اینکه مشکلات زیستمحیطی روزبه روز در حال افزایش است، حفظ محیطزیست نیازمند رفتار زیستمحیطی مناسب میباشد. در این میان زباله پراکنی و تجمع زباله در طبیعت و محیط، به عنوان یک مساله زیست محیطی و انسانی کاملا شناخته شده است که علاوه بر مسایل زیبایی شناختی محیط، تهدیدی برای بهداشت و سلامتی روحی، روانی و جسمی شهروندان است. علی رغم تاثیرات مثبت شیوع ویروس کووید-19 در محیط زیست، تاثیرات منفی نیز بر محیط زیست داشته است. پژوهش حاضر با هدف تحلیل آسیب شناسانه رفتار زیست محیطی شهروندان در منطقه 3 شهر اردبیل با تاکید بر زباله پراکنی در دوران پاندومی کووید-19 و با در نظر گرفتن 4 معیار (فقدان امکانات، محیط کثیف، گمنامی و عادت به زباله پراکنی) صورت گرفت. مواد و روش ها: در این مطالعه توصیفی تحلیلی و پیمایشی، جهت سنجش رفتارهای زیست محیطی شهروندان محلات مورد مطالعه، شاخص های مرتبط زباله پراکنی با استفاده از روش آنتروپی وزن دهی و محلات هدف با بهره گیری از روش های تصمیم گیری رتبه بندی و برای دست یابی به اولویت بندی نهایی از روش ادغامی کپ لند استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری25 SPSS، و اکسل جهت برآورد میانگین پاسخ های پرسشنامه انجام شد. یافته ها: بر اساس یافته ها: ی حاصل از روش های مختلف تصمیم گیری، محله ملایوسف و ملاباشی با کمترین امتیاز در نامطلوب ترین وضعیت و رتبه نخست به لحاظ زباله پراکنی قرار داشتند و محله رضوان با کسب بیشترین امتیاز در رتبه آخر و دارای بهترین وضعیت بود. نتیجه گیری: از آنجایی که بسیاری از شهروندان فقدان یا ضعف خدمات مربوط به دفع زباله را یکی از دلایل مهم رفتار زباله پراکنی دانسته اند، از این رو فراهم نمودن زیرساخت های بهداشتی-مراقبتی و آموزشی در سطح شهر بسیار حایز اهمیت می باشد تا بتوان افراد جامعه را به رفتارهای زیست محیطی مسیولانه تشویق نمود.

شایعه و اشاعه آن از دیرباز وجود داشته و نمایان گر دغدغه ها، باورها و افکار هر جامعه ای بوده است. با ورود فناوری اطلاعات و ارتباطات و همه گیر شدن آن، انتقال هر نوع پیام از جمله شایعه آسان شده است. جوانان به عنوان بخش قابل توجهی از کاربران این ابزارهای ارتباطی در معرض دریافت و اشاعه بیشتر این شایعات قرار دارند. پژوهش حاضر به بررسی دلایل اشاعه شایعه از طریق پیام رسان های موبایلی می پردازد. هدف تحقیق حاضر، تعمق در این موضوع است که چرا کاربران جوان پیام رسان های موبایلی با علم به این که خبر دریافتی، شایعه، غیرموثق و نامعتبر است اقدام به انتشار فوری و هم رسانی آن می کنند. روش تحقیق در این پژوهش، پدیدارشناسی و جامعه آماری شامل کلیه کاربران 22 تا 35 ساله انواع پیام رسان های تلفن همراه است. بدین ترتیب تعداد 22 نفر به عنوان نمونه به روش گلوله برفی برای مصاحبه نیمه ساختاریافته انتخاب شدند و تحلیل محتوای مصاحبه ها به روش موضوعی انجام شد. یافته های حاصل از پژوهش نشان داد که ابراز وجود و جلب توجه دیگران، استفاده ابزاری از شایعه جهت فتح باب گفتگو و تصور اطلاع رسانی مفید و مفرح از جمله دلایل اساسی مشوق کاربران جوان در به هم رسانی و ترویج شایعه از طریق پیام رسان های موبایلی است. به عبارت دیگر، این تحقیق نشان داد استفاده از این فناوری ها جهت رفع نیازها و در بستر اجتماعی جامعه شکل می گیرد.

1خانواده اولین اجتماعی است که بشر درآن پای نهاده وعلی رغم مفهوم ساده آن دارای روابط پیچیده ای است که حفاظت از آن منجر به رشد احساسات فردی اعضاء ودر نهایت موجب پیشرفت جامعه خواهد شد.به همین دلیل حفظ بنیان خانواده و تحکیم روابط اعضای آن پیوسته باید مورد توجه بخش های مختلف حکومت قرار گیرد. امروزه پیشرفت تکنولوژی، ایجاد و توسعه فضای مجازی علی رغم آثار مثبت ، زمینه هایی برای نقض حقوق افراد حتی در محیط خانواده ایجاد کرده است. برای مثال انتشار سخنان نفرت آمیز راجع به جنسیت زنان و نقش های ایشان در خانواده در فضای مجازی منجر به احساس ناکامی و انزجار در بانوان شده است. بدین ترتیب دیدگاه افراد ، نسبت به ارزش نقشهایی همچون همسری و مادری تنزل یافته و موجب فروپاشی خانواده و در نهایت منجر به از هم گسیختگی جامعه خواهد شد . از این رو لازم است ابعاد حقوقی نفرت پراکنی درفضای مجازی علیه نقش وجایگاه زنان مورد مطالعه قرارگیرد تا الزامات حقوقی و بایسته های قانون گذاری مطرح شده و ازظرفیت موجود نظام حقوقی بیشترین استفاده برای حمایت از این قشر آسیب پذیر صورت پذیرد . در این پژوهش با روش توصیفی-تحلیلی ، موضوع نفرت پراکنی علیه نق های خانوادگی زنان، مورد مطالعه قرارگرفته و تلاش شده است وضعیت نظام حقوقی ایران درمواجهه با این آسیب تبیین گردد. بنظر می رسد به کارگیری تدابیر حقوقی در راستای ممنوعیت نفرت پراکنی ازجمله تنظیم گری ، فیلترینگ و وضع قوانین پیش گیرانه و همچنین جرم انگاری رفتارهای نفرت آمیز و در نهایت استفاده ازظرفیت مسئولیت مدنی روشهای مناسبی باشند

نفرت پراکنی بیان تنفر به فرد یا گروهی از افراد، به علت ویژگی های مشترک یا تعلق به گروهی خاص است. با گسترش شبکه های اجتماعی و اشاعه خشونت و تبعیض در دنیای مجازی، بستری فراهم شده که در آن گفتمان های نفرت آمیز زنان علیه یکدیگر منجر به ایجاد بازنمایی جدیدی از زنان شده است. ازاین رو باتوجه به اینکه نفرت پراکنی می تواند تبدیل به جریان شده و پیامدهای اجتماعی زیادی به دنبال داشته باشد، این مقاله قصد دارد به واکاوای مولفه های اصلی نفرت پراکنی در پست های کاربران زن ایرانی در اینستاگرام بپردازد. بر این اساس با رجوع به آرای گلیردونه، سنتز نظری تولید معنای نفرت آمیز در فضای مجازی ارایه و با رهیافت تحلیل گفتمانی تیون ای. ون دایک، صفحات بیست کاربر زن فعال در حوزه زنان تحلیل شد. با توجه به رهیافت تحلیل گفتمانی، فرم کارویژه ای برای ثبت و استخراج اطلاعات از متن خبرهای منتخب درنظر گرفته شد. نتایج نشان از وجود چهار مولفه نفرت پراکنی ساختاری زنان علیه زنان دارد. کاربران از یک سو آگاهانه و تحت تاثیر آموزه های فمنیستی به نفی ارزش ها و ایدیولوژی گفتمان مسلط پرداخته، ازسوی دیگر با هجمه زنان سنتی به بازتولید گفتمان مسلط می پردازند. پست های منتشرشده به نفی باورهای موجود و شکل گیری مقاومتی منتهی به برابری جنسی پرداخته اند. تولید خشونت نمادین توسط زنان نویسنده و زنان پسردوست به صورت ناآگاهانه، از تقابل های مشهود در پست های کاربران بوده که منجر به همدستی ضمنی آنها در بازتولید نگاه فرودستی به زنان است.